Een heel bijzondere muffin

Ok, op het eerste zicht zien dit er heel gewone muffins uit.  En dat zijn ze ook wel.  Het zijn de Coffee chip muffins uit Vegan Brunch.

Maar met één van deze muffins is er wel iets heel bijzonders gebeurd.  Ik bakte deze muffins voor onze  uitstap naar het driedaagse Pukkelpop festival.  Eén van de groepen die daar optraden waren The kooks.

En jawel, hoe dat zo gekomen is ga ik hier nu niet allemaal uitleggen, maar één van deze muffins werd zowaar opgegeten door de frontman van The kooks, Luke.  En hij vond hem nog lekker ook.

Gevulde paprika en courgetten

Na de vele lekkere maaltijden in Londen kunnen we eindelijk weer zelf aan de slag in de keuken. Hoewel dit gerecht is er nog eentje van voor onze uitstap:

1. Verwijder van 1 courgette het vruchtvlees. 
2. Hak dit fijn
3. 1 knoflookteentje fijnsnijden
4. Fruit in olijfolie
5. Het gehakte courgette vruchtvlees toevoegen
6. 2 eetl lichte sojasaus toevoegen
7. Vervolgens 250 g tofu fijnprakken en  toevoegen
8. Kruiden met afrikaanse kruiden (= komijn, zout, chili, knofllook, paprika en koriander)
9. 3 eetl amandelmeel doorroeren
10. Nog meer op smaak brengen met wat witte peper
11. De uitgeholde courgettes en paprika's met dit mengsel vullen.
12. Bestrooien met panko mix (zie eerder)
13. Zet dit in de oven van 200°C gedurende een half uur.

Vegan Londen calling, 4

Op dag vier gingen we langs in het British Museum en in de namiddag bezochten we de buurt van Brick Lane. Die dag was J. jarig en zijn grootste cadeau bestond er dan ook uit dat hij langs kon gaan bij Rough Trade. Tenslotte hadden we ook het beste restaurant voor die dag bewaard, wat ook vrij handig bleek te zijn aangezien het net om de hoek van Rough Trade is. Ik heb het dan over Rootmaster: een volledig veganistisch restaurant op een dubbeldekker bus. Al veel van gehoord, al jaren nieuwsgierig naar en hier waren we dan eindelijk:



Ook hier had ik voor de zekerheid op voorhand online gereserveerd. Daarbij had ik toen al het menu ingekeken en wist ik al dat er maar één gerecht was dat ik zeer zeker zou willen bestellen: de 'tofutower':



Eén woord: Super!

J. nam hetzelfde en y. had het iets moeilijker om te kiezen maar ging tenslotte voor dit:


En aangezien we iets te vieren hadden, hadden we uiteraard in onze maag een plekje gereserveerd voor een dessert:

Voor dit gerecht stond er op het menu een wachttijd van 25 minuten vermeld, maar dat was ze meer dan waard, hoewel ik het ijsdessert van Y. en J. ook wel met veel plezier zou genuttigd hebben:



Rootmaster, alleen al daarvoor ga ik zo direct weer naar Londen:


Maar ook de laatste dag had ik voor mezelf nog één van de hoofdattracties van Londen gereserveerd: Vx, vegan shop en de "headquarters of the SSOV".
Moet je weten dat ik al de hele week enorme last had van mijn voeten doordat ik de verkeerde schoenen had meegenomen naar Londen. Meer excuus had ik dus niet nodig om daar ter plekke onmiddellijk een paar nieuwe schoenen te kopen:


Echt waar, sindsdien loop ik precies op watjes. Ter plekke kochten we ook nog allerlei vegan lekkernijen zoals donuts (helaas vergeten foto te nemen). En wat ook nog een heel erg leuke verrassing was, de verkoopster-vrijwilligster bleek een Vlaams meisje te zijn.  Zo konden we zelfs ons beste Engels achterwege laten.
De laatste dag moeten natuurlijk ook de ponden op, dus na een bezoek aan de National Gallery, deden we nog een boekenwinkel en brachten een laatste bezoek aan Planet Organic. Deze bio supermarkt ontdekten we pas aan het einde van de week en voorzag ons vanaf dan van een lunchpakket aangezien hun aanbod een mooie selectie vegan food bevat. Per produkt wordt er met labeltjes aangegeven voor welk dieet het geschikt is, maw ik had enkel uit te kijken naar stickertjes met een blauwe V, en dat bleken er veel te zijn.
Dit sleepten we nog allemaal mee naar huis:

Vegan Londen calling, 3

Dag 3 startte met het Victoria & Albert Museum (= niet gelijk aan de foto), waar we van de ene verbazing in de andere vielen.

De bedoeling was om op de middag hier iets te eten:



Helaas bleek dit helemaal gesloten en verlaten te zijn.
De namiddag brachten we gedeeltelijk door in Foyles. Dit blijft één van mijn favoriete boekenwinkels al is maar omwille van het feit dat er een volledig boekenrek aan vegan kookboeken wordt gewijdt. Helaas ondervind je hier toch ook de crisis in boekenland, het aanbod op het door mij zo geadoreerde vegan boekenrek is in totaal maar 2 echte volle planken, als je raw-boeken even buiten beschouwing laat . Maar toch één van mijn aankopen daar: Viva Vegan!
Was ik nog vergeten te vermelden op dag 2 vond ik in een 2e handsboekenwinkeltje in Camden Lock Market dit boek: The joy of vegan cookery voor slechts een paar pond.

's Avonds hadden we alweer iets waar ik heel hard had naar uitgekeken: Zilli Green in Soho. Voor de zekerheid had ik op voorhand via de website een tafel gereserveerd. Wij waren echter iets te vroeg en mochten als eerste gasten in de kelder plaatsnemen (op het gelijkvloers zat het dus wel al propvol).

Hier koos ik
Veggie Meat Ball Casserole with Rice & Caponata
Mmm, de lekkerste balletjes in tomatensaus die ik in mijn leven al gegeten heb. Ook de caponata was heel lekker. Spijtig dat de rijst en de salade net iets te eenvoudig waren. Van dit, zoals op hun website vermeld, innovatieve restaurant met een echte chef had ik toch nog dat ietsje extra verwacht.
Verder stond er op dessertenkaart nog meer te lonken naar ons: een vegan tirasimu, die had ik absoluut eens uit te proberen:

En Y. kan amper naar het woord cheesecake (hier:
Organic Tofu & Limoncello Cheesecake) kijken, zonder er een stukje van te willen proeven:

De desserten en de balletjes maakten de trip naar dit restaurant volop de moeite waard.

Vegan Londen calling, 2

Dag 2 werd gestart met Tate Modern.  

Vervolgens gingen we naar Camden Town. Een paar dagen voor ons vertrek had ik op de blog Eating with the rabbits een review gelezen over The Ha Ha Veggie Bar dat te vinden is in Camden Lock Market.
(PS: check Eating with the rabbits voor nog meer tips over Vegan London)

Y. en J. namen de hotdog:



Maar ik ging voor de burger. Op hun website had ik gelezen dat ze voor de burger hun eigen uniek recept hadden ontwikkeld, waardoor ik uiteraard redelijk nieuwsgierig was geraakt:


Na een paar uren vol ontdekkingen en rond gedwaald te hebben in de Camden doolhof was het eindelijk tijd om naar Loving Hut, eveneens in Camden, te gaan.  Pas de avond voor ons vertrek had ik op het internet voor het eerst nog iets over dit restaurantje gelezen.  Met aankondigingen als heel goedkoop, eet zoveel je wilt en 100% vegan , waren mijn verwachtingen hoog gespannen.

J. en ik gingen voor het neem zoveel als je wilt buffet (voor maar £ 5.50):


Alles smaakte even lekker.  Y. ging voor de eco-burger:


Omdat alles zo goedkoop was besloten Y. en ik om nog een dessert te nemen:

Y. koos een cheesecake, en bij mij werd het een stuk chocolade cake:


De bediening was heel erg vriendelijk.  En ook al is Loving Hut gelinkt aan Supreme Master Ching Hai, valt dit gemakkelijk te negeren (je moet er dan wel in slagen om de tv met uitsluitend positief nieuws niet te veel je aandacht te laten trekken).  Omdat dit restaurantje zo goedkoop en volledig veganistisch is, kan ik het toch van harte aanbevelen.

(Er is trouwens ook een Loving Hut in Parijs, maar daar zijn de prijzen blijkbaar iets duurder.  Daar staat dan weer tegenover dat je daar ter plekke een paar basisprodukten zoals de veganaise van Plamil kan aankopen plus een mooi aanbod van veganistische kazen.)

Vegan Londen calling, 1

Op maandagochtend, 2 augustus arriveerden we in Londen en onze eerste halte was de winkel van  Vivienne Westwood
 





De dochter, Y., had al maanden geleden haar ogen laten vallen op de Melissa's schoenen. Aangezien deze schoenen van plastiek zijn gemaakt zijn ze dus ook veganistisch. Deze schoenen zijn met moeite verkrijgbaar in België en Y. was dan ook vastbesloten om deze schoenen in Londen te vinden en ev. aan te kopen. Helaas waren haar favoriete paar niet meer beschikbaar, maar met deze was ze toch ook heel blij (de zwarte achteraan, rat niet inbegrepen). Op dezelfde dag vond ze ook nog een ander paar veganistische schoenen bij Urban Outfitters:



Diezelfde dag deed ik zelf ook nog een paar mooie vangsten; een volledig biologisch fair trade kleedje en dit geweldig vegan kookboek: The conscious cook.

's Avonds gingen we eten bij Mildred's. We waren daar 2 jaren geleden ook al langs geweest en Y. beweert sindsdien dat ze daar de allerlekkerste veganaise ooit had gegeten. Het was duidelijk dat ze geen rust zou vinden tot ze deze nog eens had mogen proeven. Ondertussen hebben ze het recept blijkbaar wel een beetje aangepast door er o.a. basilicum aan toe te voegen. Maar het blijft met stip heel lekkere veganaise:



Zelf nam ik het volgende:

mixed mushroom, porcini and ale pie served with fries and mushy peas

Zo lekker!



Dit restaurant blijft heel hard aanbevolen, maar je dient er wel rekening mee te houden dat het er altijd heel erg druk is en je er bijna op elkaar gestapelt zit. Plus het kan vrij lang wachten zijn tot er een tafel vrijkomt (je kan niet reserveren), je kan dan wel zoals de echte Londenaars in Soho doen, op het voetpad gaan staan en iets drinken.
We, J. en ik, dronken dit lekkere Freedom biertje. Opgelet in vergelijking met België valt dit bier echt duur uit:


Y. nam dan weer deze cola in dit mooie flesje: