Seitanpannetje met koolrabi

Van TofuParty dishes

Alweer koolrabi in mijn groentenpakket, dus ging ik nog maar een beetje recept-surfen. Op deze link vond ik een recept dat gemakkelijk veganistisch viel aan te passen:

Seitanpannetje met Koolrabi

• 1 knol koolrabi




• 150 g champignons




• 1 ui




• 2 eetlepels olijfolie




• een pakje seitangehakt (200g)




• zout, peper, 2 tl paprikapoeder




• 125 ml groentenbouillon




• 1 eetl tofutti creamy smooth herbs & chives
  

1. Schil de koolrabi en snijd de knolletjes in blokjes.




2. Maak de champignons schoon en snijd ze in vieren.




3. De uien snipperen. De olie in een pan verhitten en de uien fruiten.




4. Het seitangehakt toevoegen en bakken tot kruim.




5. Koolrabi en champignons toevoegen en meebakken.




6. Op smaak brengen met wat zout en peper. Tenslotte de paprikapoeder erover verdelen doorroeren. De bouillon toevoegen en het geheel met deksel afgedekt ca. 15 minuten smoren.




7. De tofutti door het gehaktmengsel roeren. Eventueel nog wat zout en peper toevoegen, indien nodig.

Lekker met gebakken aardappels.

Kobob: een restaurant review

Een paar dagen geleden had ik de gelegenheid om voor het eerst in mijn leven een Ethiopisch restaurant te bezoeken. Het restaurantbezoek was in het kader van mijn werk (we gingen met een groep van 22 mensen). Mijn collega had de reservatie vastgelegd en had eens goed nagevraagd of een vegetarische maaltijd mogelijk was. Blijkbaar stonden ze daar heel open over en lieten ze weten dat het geen enkel probleem was om de maaltijdsamenstelling aan te passen. Ondertussen was ik al behoorlijk nieuwsgierig geworden naar wat mij te wachten ging staan want op veel internationale blogs had ik al volop het lof van de Ethiopische keuken gelezen.
Ik wist op voorhand dat we geen bestek zouden krijgen maar het mandje met de opgerolde pannekoeken kwam toch als een verrassing. Gelukkig was er de serveerster die ons toonde hoe er gegeten diende te worden. Op ons tafeltje van vier werd er een groot bord geplaatst met daarop in 4 x 3 hoopjes eten waarvan 1 hoopje kekererwten in kurkuma, 1 hoopje spinazie met champignons en een hoopje met een soort rataouille. Daarop nam ze een kommetje met een verkruimelde witte kaas, die ze bij op het bord schepte en vervolgens dezelfde witte kaas maar gemengd met spinazie. En toen kwam de vraag naar de vegetariërs: speciaal voor ons kwam er nog een hoopje met wortels, witte kool en aardappeltjes bij, en nog eentje met rode biet en aardappels. Zelfs voor een veganist was er dus genoeg keuze.
Hoe dienden we nu te eten: wel je rolt je pannekoekje een beetje af, scheurt er een stukje af en met je stukje schep je je eten. Wel niet echt jouw eten, want blijkbaar is het de bedoeling dat je dat in de mond van je buur stopt. Iets wat door de serveerster gretig werd voorgedaan bij mijn overbuurmeisje. Dit ritueel lieten we zelf achterwege, gelukkig maar voor mij, want mijn buurmeisje was niet vegetarisch en helaas kwam de serveerster nog 2 gerechtjes met vlees op de schotel bijscheppen. Dit was echt het enige minpunt, het vlees raakte namelijk nogal wat van de andere vegetarische gerechtjes, maar zo'n schotel is zo groot en bevat zo veel eten, dat er meer dan genoeg overbleef waarvan ik wel rustig kon eten. Het eten met zo'n pannekoekje valt na een kleine oefening heel goed mee, maar wordt helaas na een tijdje wel een beetje eentonig. Je hebt immers steeds de lichtzure smaak van de pannekoek mee in je mond en na een tijdje wens je de gerechten zonder die pannekoeken te kunnen eten.

Maar toch, het was echt de moeite: heel lekker en een belevenis op zich.

Kobob bevindt zich in Brussel, rechtover De slegte.
http://www.kokob.be/

Miso - pasta - broccoli - salade

Het leven is ineens zo druk de laatste tijd. Ik heb amper de tijd om achter mijn computer te kruipen en nog erger, amper de tijd om in de keuken te staan. Ik kom niet meer verder dan haastig bereid gerechten, zoals deze:

Van TofuParty dishes

Hier geserveerd met de restantjes van een ander al even haastig geprepareerde maaltijd: bloemkool met tomaten

Van TofuParty dishes

• Miso - Pasta - broccoli salade
  
  
  300 g pasta (fussilli)



• 1 broccoli



• tofu rosso*



• 2 dl sojamelk



• 1/2 eetlepel bleke miso



• 1 eetlepel amandelpasta



• 1 tl uipoeder



• 1 tl balsamico-azijn

1. Snij de broccoli in roosjes en stoom ze gaar in een paar minuten



2. Kook de pasta gaar volgens instructies



3. Snij de tofu rosso in blokjes van ongeveer 1 cm. Als de blokjes verkruimelen is dit geen probleem. Je mengt ze later gewoon mee door je pasta.



4. Giet de sojamelk in een pannetje en warm ze een beetje op. Meng er alle resterende ingrediënten door en breng het mengsel tot een kookpunt. Klop het even op met een garde en neem het onmiddellijk van het vuur.



5. Meng nu de pasta, de broccoli, tofu en het soja sausje.

* http://www.taifun-tofu.de/en/produkte/taifun_tofu_produkte.php?NID1=3&NID2=3&NID3=0&ProdGr=3

Trotse mama

Kijk wat de dochter maakte voor de verjaardag van haar beste vriendin:

Van TofuParty-bakery

Als een basis gebruikte ze het recept voor de 'Basic vegan sponge cake' uit 'Another dinner is possible'.

Zelf bakte ik ook iets:

Van TofuParty-bakery

Meestal gebruik ik mijn broodbakmachine als ik vers zelfgebakken brood wil maar af en toe vind ik het toch fijner om zelf de handen uit de mouwen te steken. Ik kan gewoon echt genieten van het kneden en vormen van het deeg. Of je kan wat meer experimenteren enzo.

Aziatisch winkeltje en een blog-tip

Recept afkomstig uit 'Vegan Planet'.

Een paar maanden geleden kwam er vlakbij mijn werk (buurt Sint-Pietersstation Gent) een nieuw aziatisch winkeltje. Sinds een paar weken bieden ze nu ook verse groenten en fruit aan. Tot mijn vreugde hebben ze ook zoete aardappelen. Af en toe vond ik die wel in de supermark maar meestal zijn ze zo overbodig verpakt met plastieken folie in zo'n piepschuim schaaltje, dat ik weiger ze te kopen. In dit winkeltje kan je ze gelukkig los en per stuk meenemen. En ze hebben nog veel meer keuze aan aan exotische groenten en fruiten. Helaas is het vanuit milieuvriendelijke redenen niet aanbevolen om te veel exotische dingen te eten, maar ik denk dat ik af en toe toch wel eens iets ga uit proberen.

En verder heb ik nog een leuke blog tip. Om eerlijk te zijn, deze blogster ontdekte mij eerst en schreef toen een hele leuke recensie over TofuParty. Mode, crafts, koken, zelf naaien, leuke stofjes en knoopjes, patronen, ... het komt allemaal aan bod op 'From F to F' en soms toont ze ook hoe ze haar eigen laptoptas maakte, haar outfit van de dag, enz...

Veel enthousiasme en een eigen stijl.

En ik kan alvast amper wachten om te zien wat ze nog allemaal gaat maken.

Guerilla gardeners en nog een stop-motion filmpje

Ik heb zelf geen groene vingers, maar de guerilla gardeners vind ik nu echt eens heel tof.

http://www.guerrillagardening.org/

En verder heb ik alweer een mooi stop-motion filmpje voor jullie:

Firekites - AUTUMN STORY - chalk animation from Lucinda Schreiber on Vimeo.

Een duurzaam filmpje

Ik ben een fan van stop-motion films. En dit reclame filmpje voor het compost modern conference vond ik echt wel leuk:





[film by goodfocus, music by au revoir simone, art directed and co-produced by beth taylor]

Aangezien het filmpje hier blijkbaar maar voor de helft wordt weergegeven hier, kan je het best bekijken op de site van goodfocus zelf.

Drunch

Ik las onlangs ergens over een drunch. Dat zou zoiets iets zijn tussen lunch en diner in. De bedoeling is dat iedereen wat eten meebrengt en deelt. En dat je zo de zondagnamiddag op een gezellige wijze kan doorbrengen.
Onlangs was ik jarig en organiseerde daarom maar zo'n drunch voor mijn vrienden. Ik stelde wel de voorwaarde dat het eten vegetarisch moest zijn.
Op de foto's zie je mijn deel, uiteraard helemaal veganistisch:

Van TofuParty sides

Van TofuParty-bakery

Van TofuParty sides

Van TofuParty-bakery

De hummus en apple-muffins zijn afkomstig uit Veganomicon.

Bijna zomergroenten en een soundtrack

"Maak plannen, kom in actie, jaag dingen aan. Dat moeten we denk ik allemaal, meneer, we hebben allemaal een reden van bestaan nodig, een reden om te zijn, anders sterven we een zinloze dood - ."

98 redenen om te zijn / Clare Dudman

Hey,

Ik weet het, ik loop een beetje achter met mijn geblog. Ik heb mijn ideetje om elke blog-post-titel te laten beginnen met de datum maar al laten vallen. En ja, ik moet nog alles van mijn verjaardag tonen: het eten en de cadeautjes. Maar de fotootjes zijn nog niet klaar. Je zal dus nog een beetje geduld moeten hebben.

Voorlopig krijg je dan maar deze oudere foto zodat je al een beetje naar zomergroentjes kan verlangen:

Van TofuParty dishes

ook niet slecht hey en je vindt het recept hier.





Oh ja, ik zo lekker merk van koekjes ontdekt: Billy's farm. En wat ik er nu extra lekker aan vindt is dat ze het Vegan trademark dragen. Dat maakt het echt zo veel eenvoudiger allemaal bij het winkelen. Ik wou dat meer producenten dit deden.

Tenslotte mijn soundtrack van het moment en ook al volledig in een zomersfeer:




Absynthe Minded: Heaven knows




(momenteel te beluisteren op hun MySpace)

je drukke,



TofuParty

1 mei '09: Babycakes

"Hele dagen zat ze verstopt in haar eigen hoofd."

(An.)

Dag,

In een rappeke.

't Is wat te laat om het nog te kunnen krijgen voor mijn verjaardag maar na het zien van dit filmpje wil ik dit boek zo graag.





BabyCakes, the Book of Recipes: It's Here (Almost)! from BabyCakes NYC on Vimeo.
Meer info over het boek en deze New Yorkse bakkerij vind je op de Babycakes website.



kus,
TofuParty

27 en 30 april '09: De dikke en dunne vegetariër; en de echomaker

"We koesteren alleen maar liefde voor datgene waar we onszelf in kunnen zien."

De echomaker / Richard Power

Olalala,





Alweer een nieuw kookboek dat echt niet mag ontbreken in mijn kast:








de dikke vegetariër







Bij EVA slecht 35 euro, en dat voor meer dan 2 000 recepten, 1 000 pagina's. Daarmee ben ik dus uren zoek.


en als het efkes kan mag er gerust de dunne vegetariër ook nog bij








Ik was zowel nieuwsgierig als een beetje bang om aan een roman over hersenaandoeningen te beginnen. Mijn angst was er vooral doordat het boek geschreven is door Richar Powers, een heel intelligente man, met veel kennis van wetenschap, en voor mij dus niet altijd zo gemakkelijk te snappen. Maar mijn fascinatie voor ons mysterieuze brein haalde het. Bleek dat het allemaal nog wel meeviel OK, er staan moeilijke, voor mij onbegrijpbare termen in. Je zou die kunnen opzoeken, maar dat deed ik dus niet. Ik las het boek voor het verhaal, al gebruikt de schrijver om het te vertellen al eens moeilijke woorden, maar dat is omdat dat nu eenmaal zijn taalgebruik is. Zo lees ik regelmatig ook wel eens een engelstalig boek waarin ik ook niet elk woord begrepen heb.


Dit boek was goed, het liet mij nadenken, niet over hersenletsels, maar over hoe we anderen zien zoals we ze zelf willen zien, in de rol die wij hun toebedeeld hebben. Maar zien we ooit wel de echte mens, zoals die persoon zichzelf in feite ziet. Of maw heb jij ook het gevoel dat mensen je altijd anders zien, je het gevoel hebt dat mensen je in een bepaald vakje gestopt hebben, waarin je jezelf niet thuis voelt (nee, ik hoor in dat en dat en dat vakje, maar toch zeker niet in deze).


Waarover gaat het boek ook nog: wel Marc krijgt een ongeval en loopt een hersenletsel op waardoor hij niet alleen zijn zus, maar ook zijn hond en zelf zijn huis als 'nep' ziet. Ze zijn niet de 'echte' maar doen alsof. Als dit gek klinkt, dit syndroom bestaat dus echt.

xT